Nieuws

Schaamte

Schaamte…….

 

Angstig om je heen kijken, rode blozende wangen, een nerveus gevoel in je lijf en vooral zachtjes praten……

 

Herkenbaar? Allemaal kennen we het gevoel van schaamte en wat is dat een naar gevoel. Schaamte komt niet zomaar om het hoekje kijken; het bedekt iets. Er is iets aan de schaamte vooraf gegaan; iets pijnlijks wat we niet meer willen voelen. Schaamte is de alarmbel; “Pas op, je bent dichtbij het nare, pijnlijke gevoel wat je niet meer wilt voelen!”.

 

Schaamte hebben we geleerd als kind, schrijft Piet Weisfelt in zijn boek: Nestgeuren. Als kind heb je het gevoel gehad dat je belachelijk werd gemaakt om iets wat je deed, wie je was, hoe je er uit zag. Je voelde de pijn van afwijzing. Als we ons schamen dan kijken we naar onszelf met de ogen van de ander. “Wat zal hij of zij wel niet van mij denken?” Onbewust vullen we dat denken over onszelf ook nog in, we fantaseren over alle gedachten die de ander over ons kan hebben.

 

Dit heeft natuurlijk gevolgen voor onze manier van zijn in deze wereld. Als we vanuit schaamte leven dan gaan we twijfelen. Doe ik het nu wel goed zo? Moet ik het juist anders doen? Wanneer zouden ze wel tevreden zijn? Door deze vragen te stellen willen we voorkomen dat we fouten gaan maken, maar door de twijfel maken we juist fouten en bevestigen we onze schaamte. Schaamte  kunnen we ook doorgeven aan onze kinderen. We kunnen ons schamen voor het gedrag van onze kinderen en vanuit schaamte gaan eisen om controle te houden uit angst voor pijnlijke reacties. Kinderen leren zo dat wat anderen van ons kunnen denken heel belangrijk is om rekening mee te houden.

 

Als we in staat zijn om vanuit ons hart te leven, vrij zonder ons te laten leiden door de angst van afwijzing dan zijn we spontaan. We kunnen dan vrijuit spreken met de ander over wat we denken en voelen. Natuurlijk flap je er dan niet zomaar wat uit, maar ga je bewust kiezen wat je wel en niet zegt. Dat is wat anders dan je te laten leiden door de angst, waarbij je jezelf niet uitspreekt, omdat je er vanuit gaat dat de ander je zal afwijzen of afkeuren.

 

Schaamte bedekt pijnlijke gevoelens en juist die pijnlijke gevoelens hebben ruimte nodig. Wanneer we deze ruimte bieden kan er heling komen.  Juist in die pijnlijke momenten van afwijzing, van falen, van schaamte hebben we een warme deken nodig. Een moment waarin je je gevoelens de ruimte geeft en met compassie naar jezelf kijkt. Van daaruit vind je moed en kracht om verder te gaan. Voor de één is een warme deken; een moment met jezelf waarin je je gevoelens erken en ze er laat zijn, voor de ander een goed gesprek waarin erkenning wordt gegeven en voor weer een ander een liefdevolle omarming en troostrijke woorden van een liefdevolle God.

Een prachtig gedicht van Sjoerd Stellingwerf wat mij heeft geïnspireerd om te mogen leven vanuit mijn hart:

 

Welzijn

Vier het wonderlijk weten

Dat de bron van alle goeds

Jouw ademtocht vandaag

Een nieuwe ruimte geeft

In vriendschap jou

Bestaansrecht biedt

Ga maar

Besta maar

Wees maar

En ben

Terug