Nieuws

Trauma en verlies

Een nieuw jaar, een nieuw begin, maar hoe?

 

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Voor mij persoonlijk heel heftig; mijn zusje en zwager hun huis is afgebrand op oudjaarsnacht. Een vreselijke ervaring in eerste instantie voor hun.

Alles wat ze net zo mooi hadden afgemaakt is in één klap verloren gegaan. Wat een verlies!

 

En dan kunnen we gaan relativeren; “Gelukkig dat er geen gewonden waren en dat niemand verloren is gegaan. Gelukkig dat alles goed verzekerd is en er straks weer gebouwd kan gaan worden.” Helemaal waar natuurlijk, maar dat neemt het verdriet van het verlies en de schrik van de heftige gebeurtenis niet weg.

 

In mijn werk als psychosociaal therapeut begeleid ik mensen die verschillende traumatische ervaringen hebben meegemaakt. Een ingrijpende gebeurtenis kan complexe gevolgen hebben en aangeduid worden met het woord trauma. Trauma’s zijn gevolgen van gebeurtenissen die plotseling overweldigend en levensbedreigend zijn. We noemen dit ook wel het type 1 trauma.

 

Een ingrijpende gebeurtenis maakt zowel indruk op de slachtoffers maar ook op de getuigen en betrokken familieleden, vrienden en kennissen. Je wordt geconfronteerd met de illusie dat we onkwetsbaar zijn en dat is zowel pijnlijk als angstig.

 

Een heftige gebeurtenis kan dus iedereen overkomen, daar heb je geen controle over en controle willen we graag allemaal. Tijdens een traumatische ervaring komt ons overlevingssysteem in actie. Hoe je overleeft, is per mens verschillend. We kennen allemaal de fight, flight en freeze reactie.

We hebben de liefde en warmte van mensen om ons heen nodig om uit de overlevingsstand te komen na de gebeurtenis. Dan kunnen de emoties die in ons hart zitten gaan stromen en kan er gehuild en gerouwd worden om alles wat is verloren.

 

Rouw is een groot begrip, het heeft alles te maken met verlies. In het leven is er altijd sprake van verlies. Denk maar eens aan iets kleins; de mooie oude theepot die gebroken is, waar je zoveel herinneringen aan had. Het is verlies en verlies doet pijn. Daarom hebben we erkenning nodig voor onze pijn, zodat het verlies langzaam een plekje kan gaan krijgen in ons leven.

Het is nodig om alles te vertellen aan een goede luisteraar en als het ware met een telescoop te gaan luisteren naar je gevoelens. Dan kan je verhaal geordend worden en geïntegreerd worden in je leven.

 

Het jaar 2020 ben ik wat wiebelend in gegaan. Geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven, maar ook van je dromen en toekomstverwachtingen. Het verdriet en de schrik om mijn zusje en zwager. Ik heb zelf ontdekt dat het zo belangrijk is om je emoties serieus te nemen en er compassie voor te hebben. Dan kan er heelheid gaan komen.

 

Herken je je in de verhalen die ik schrijf? Heb je hulp nodig? Neem vrijblijvend contact op. Kijk op mijn website: www.teplaktherapie.nl voor meer informatie.

 

 

Terug